معنی اسم رامینا

رامينا :    (رامين + الف (نسبت)) ۱- منسوب به رامين؛ ۲- دخترِ طربناک.

 

اسم رامینا در لغت نامه دهخدا

رامین. (اِخ ) نام دهی است جزء دهستان حومه ٔ بخش مرکزی شهرستان زنجان، واقع در ۱۲هزارگزی جنوب خاوری زنجان، کنار راه مالرو قیدار. هوای آن کوهستانی سردسیر و سکنه ٔ آن ۷۵۵ تن میباشد. آب آن از چشمه و در فصل بهار از رودخانه ٔ محلی تأمین میشود. محصولات عمده ٔ آن غلات و انگور و بنشن، پیشه ٔ مردم کشاورزی و چارپاداری و صنایعدستی آن قالیچه و گلیم بافی است. راه مالرو دارد و در تابستان اتومبیل میتوان برد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۲).
رامین. (اِخ ) دهی است از بخش شهریار شهرستان تهران واقع در ۹۰۰۰گزی جنوب علیشاه عوض. این ده در جلگه واقع شده و هوای آن معتدل است. جمعیت آن ۲۷۴ تن و محصول عمده اش غلات و انگور و میوه و پیشه ٔ مردم کشاورزی است. آب ده از قنات تأمین میشود. راه مالرو دارد. و از طریق آردان ماشین نیز میتوان برد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۱).
رامین. (اِخ ) شهری است (بناحیت کرمان ) میان سیرگان و بم. جاییست سردسیر که هوای درست دارد وآباد و با نعمت بسیار، و آبهای روان بسیار است. (از حدود العالم ).
رامین. (اِخ ) رام. رامتین. نام عاشق ویسه. (غیاث اللغات ) (آنندراج ). نام عاشق ویس. (ناظم الاطباء). نام عاشق ویس است و قصه ٔ ویس و رامین مشهور است. (برهان ). همان رام عاشق ویس که واضع چنگ نیز بوده است نه غیر او، و سامانی گوید: رامین مرکب است از «رام » بمعنی طرب و «ین » و معنی ترکیبی آن طربناک است. (از رشیدی ). نام عاشق ویس که داستان عشق آن دو را فخرالدین اسعد گرگانی (متوفای ۴۶۶ هَ. ق.) در سال ۴۴۶ یا بعد از آن سال از پهلوی بنظم پارسی درآورده است و خلاصه ٔ داستان عشق ویس و رامین چنین است : رامین، جوانیست زیباروی و خوش اندام، که شیفته ٔ لذت و زیبایی است، چنگ نیکو مینوازد و سرود خوش میگوید و حتی بعقیده ٔ فخرالدین گرگانی وی واضع چنگ است :
نشان است این که چنگ بافرین کرد
که او را نام چنگ رامتین کرد.
طبع عاشق پیشه ٔ اوست که با یک نگاه دلبسته و مفتون ویس میگرددو برای رسیدن بوصال فارغ از خیال ننگ و نام تا نقشه ٔ قتل برادر پیش میرود و در هجر یار قرار و آرام از کف میدهد و شکوه ٔ هجران آغاز می نهد. ویس نیز دختری است از شاهزادگان که بر سنت باستانی ایران نامزد برادر خود (ویرو) است اما موبد پیری که قاتل پدر اوست برسرزمین آنان لشکر میکشد و ویس را که دختری زیبا و نورسیده است از مادر و برادر خود جدا میسازد و بزور وعنف بعنوان همسری بسوی کاخ خود می آورد. اینجاست که دایه ٔ ویس پا در میان میگذارد و طلسم و جادو بر آن دو بکار می بندد و از این راه او را از شوهر پیر و قاتل پدرش بیش از پیش بیزار میسازد و تجمل زندگی و فرمانروایی شوهر سالخورده را در نظر او ناچیز مینماید تادختر دل بعشق رامین بندد. ویس که دختری عفیف و پاکدامان و کمروست ابتدا از این پیشنهاد دایه بشدت خشمگین میشود و زبان طعن و سرزنش میگشاید و تندی میکند، از طرفی دیگر می ترسد به ننگ جاوید آلوده شود و از بهشت، که آخرین نقطه ٔ امید اوست نیز محروم ماند، از سوی دیگر می اندیشد از کجا که رامین بدو وفادار بماند؟ واز اینهمه سوز و گداز جز کام دل راندن قصدی داشته باشد؟ و میترسد که عشق رامین فقط جنبه ٔ کامجویی یا دشمنی و بدخواهی داشته باشد؛ اما دایه که در کار خود سخت استاد و مصر است از طرفی زیبایی و جوانی رامین رادر نظرش می آورد و از سوی دیگر زشتی عمل را در چشم وی بسیار ناچیز و بی اهمیت جلوه گر میسازد سرانجام افسون دایه در ویس کارگر میافتد و او دل بعشق رامین میبندد و در ضمن میخواهد انتقام پدر از شوهر پیر بگیرد. و وقتی که شوهر سالخورده برای نخستین بار از این ماجرای غم انگیز آگاهی مییابد او را سرزنش میکند. و آنگاه که شوهر نیمه شب او را درخوابگاه رامین می یابد می گوید که از ستمهای شوهر با یزدان راز و نیاز میکردم ! وشوهر نیز ناچار این عشوه را از وی میخرد! و دروغش را راست می پندارد! ولی کار بجایی میرسد که موبد بر طبق سنت قدیم دست بآزمایش ایزدی «ور» میزند و آتش ایزدی روشن میکنند که ویس از آن بگذرد تا اگر گناهکار است طعمه ٔ زبانه ٔ آتش گردد واگر بیگناهست خرمن آتش بر وی مانند آتش ابراهیم باشد، ولی ویس و رامین چون از بام کوشک شعله ٔ آتش را میبینند فرار را بر قرار ترجیح میدهند واز این داوری ایزدی سر باز میزنند و به ری میگریزند. سرانجام یک شب ویس که از کنار شوهر نهانی بخوابگاه رامین میرود و تا صبح در کنار وی میخسبد چون شوهر آگاه میشود و رسوایی راه میاندازد؛ ویس بدو قول میدهد که دیگر از این رسوایی دست بردارد! ولی باز دروغ میگوید و بفرمان عشق پا فراتر مینهد و با رامین نقشه ٔ قتل موبد سالخورده را میکشد تا بفراغت از یکدیگر کام گیرند ولی روزگار بزحمت آندو راضی نمیشود و موبد کهنسال بدون جنگ و خونریزی درمیگذرد و دست رامین بخون موبد آغشته نمی گردد. (از مزدیسنا صص ۴۴۳ – ۴۴۶) (مقدمه ٔ ویس و رامین چ محجوب صص ۷۵ – ۸۲). بیشتر شاعران نام دو دلداده را در ادبیات ایران آورده اند وبرخی از کسان هم خواندن این داستان را برای دختران ناروا شمرده اند :
ما چو وامق او چو عذرا ما چو رامین او چو ویس
رطل زیبد در چنین حالی اگر صهبا زنیم.
سنایی.
اگر خود آب حیوانی تو شیرین
نه مهرت سیر گرددهمچو رامین.
نظامی.
یا ز لیلی بشنود مجنون کلام
یا فرستد ویس رامین را پیام.
(مثنوی ).
چه حاجت است بگل عیش ویس و رامین را
میان خسرو و شیرین شکر کجا باشد.
سعدی.
گرمنش دوست ندارم همه کس دارددوست
تا چه ویسست که در هر طرفش رامینست.
سعدی.
هودج ویس به منزلگه رامین بردند
پایه ٔ سلطنت شاه به رامین دادند.
خواجوی کرمانی.
شکوفه موبد است و ابر دایه
صبا رامین و ویس دلستان گل.
خواجوی کرمانی.
چو روی دوست بود گو بهار و لاله مروی
چه حاجتست بگل بزم ویس و رامین را.
خواجوی کرمانی.
با رخ بستان فروز ویس گلندام
کس نبرد نام گل به مجلس رامین.
خواجوی کرمانی.
شمع از جانبازی پروانه آمد سرفراز
ویس از دل بردن رامین مثل شد در جهان.
قاآنی.
بذل و کف رادش، کرم و طبع جوادش
این ویسه و رامینی وآن دعد و ربابی.
قاآنی.
بلبل خواند حدیث ویسه و رامین
صلصل خواند حدیث وامق و عذرا.
سروش اصفهانی.
و رجوع به مجمل التواریخ والقصص ص ۹۴ و یشتها ج ۱ ص ۵۷۳ و فهرست مزدیسنا و تاریخ گزیده ص ۱۰۳ شود.
رامین. (اِخ ) استرآبادی. حسن بن حسین بن محمدبن رامین استرآبادی، فقیه شافعی بود. او از عبداﷲ محمدبن حمید شیرازی روایت کرد و ابوبکر خطیب ازو روایت داد. (ازتاج العروس ) (منتهی الارب ).

اسم رامینا در فرهنگ فارسی

رامین
حماسه معروف هندوان و آن منظومه ایست مطول بزبان سنسکریت مشتمل بر ۴۸٠٠٠ بیت در سرگذشتها و وقایع و جنگهای رام وزن او سیته اثر طبع یکی از شاعران قدیم هند موسوم به والمیکی (ه.م.) این حماسه به (( رام و راماین )) نیز شهرت دارد . در مقدمه شاهنامه ابومنصوری اسم این کتاب (( رام و رامین )) آمده .
شهریست میان سیرگان و بم .
ویس و رامین
داستان عشقی منظومی است که در حدود سال ۴۴۶ ه.ق . بوسیله فخرالدین اسعد گرگانی شاعر قرن پنجم که در خدمت عمید ابوالفتح حاکم اصفهان بود بنظم فارسی در آمد . اصل قصه ویس و رامین بزبان پهلوی و متعلق بدوره اشکانیان است .

اسم رامینا در اسامی پسرانه و دخترانه

رامین
نوع: پسرانه
ریشه اسم: فارسی
معنی: (تلفظ: rāmin) رام، رامتین، نام عاشق ویسه، (این کلمه مرکب از ‘ رام ‘ به معنی طرب و ‘ ین ‘ است به معنی طربناک است) رامتین – عاشق ویس در منظومه ویس و رامین
رامینا
نوع: دخترانه
ریشه اسم: آشوری
معنی: (تلفظ: rāminā) (رامین + الف (نسبت) ) منسوب به رامین رامین – بالا
رامینه
نوع: دخترانه
ریشه اسم: فارسی
معنی: (تلفظ: rāmine) رام، رامین، طربناک – رامین

بعدی
قبلی

اسم های پسرانه بر اساس حروف الفبا

اسم های دخترانه بر اساس حروف الفبا