چگونه به کودکان وابسته کمک کنیم؟

بعضی والدین با محافظت افراطی از فرزندانشان و مبالغه کردن در میزان خطراتی که ممکن است بوجود بیاید کودک را دچار اضطراب جدایی می کنند. همچنین نشان دادن

چگونه به کودکان وابسته کمک کنیم؟

چگونه به کودکان وابسته کمک کنیم؟

برخی والدین با محافظت افراطی از فرزندانشان و مبالغه کردن در میزان خطراتی که ممکن است بوجود بیاید کودک را دچار اضطراب جدایی می کنند. همچنین نشان دادن خشم هنگامی که کودک از چیزی ترسیده می تواند وحشت او را شدت یافتن کند. اختلال اضطراب جدایی معمولا شروع حادی دارد و رویدادهای پر استرس زندگی مثل مرگ، نقل مکان یا عوض کردن مدرسه می تواند آن را تسریع کند و گاهی این اختلال در جریان مسافرت یا با تصور مسافرت دور از منزل ظاهر می شود.

بخش خانواده ایرانی تبیان

تصویر کودکی که موقع آشپزی به پیراهن مادرش چسبیده یا هنگام بیرون رفتن پدر و مادر از منزل به آن ها آویزان هست، جهت بسیاری از والدین یک تصویر خیالی نیست، این یک واقعیت زندگی روزانه است و باید گفت: فرزند ها از نظر سرشتی و ذاتی با هم متفاوت هستند.

بعضی از کودکان معاشرتی تر و اجتماعی ترند و راحت تر با دیگران ارتباط برقرار می کنند، ولی از طرف دیگر کودکی را می بینیم که منزوی و گوشه گیر است و زیاد میل به دارد وقت خود را در کنار مادر سپری کند و مسئله وابستگی به کودکان و آینده آن ها آسیب می زند. در اینباره با عاطفه کیانی نژاد کارشناس ارشد روانشناسی بالینی به گفتگو نشسته ایم که در ادامه می خوانید:

سایه به سایه تعقیب کردن والدین، کم رویی غیر عادی و کناره گیری در موقعیت های ناآشنا واکنش‌ها همیشگی کودکان وابسته است.

چگونه به کودکان وابسته کمک کنیم؟

وی در ابتدا گفت: حتما شما هم کودکانی را دیده اید که موقع جدایی، اضطراب شدیدی را نشان می دهند شاید هم خود یکی از این کودکان را داشته باشید. این مسئله مربوط به کودکانی می شود که بیش از کودکان هم سن خود دچار اضطراب می شوند و با اضطراب جدایی که در دوران شیرخوارگی به شکل غریبی کردن وجود دارد و بخشی از رشد طبیعی کودک محسوب می شود متفاوت هست. نگرانی های این کودکان ممکن است خود را به شکل مدرسه نرفتن، وحشت و ناراحتی هنگام جدایی، شکایت مکرر از پرسشها جسمی مثل سر درد و دل درد و کابوس مربوط به مباحث جدایی نشان دهد.

وی ادامه داد: سایه به سایه تعقیب کردن والدین، کم رویی غیر عادی و کناره گیری در موقعیت های ناآشنا واکنش‌ها همیشگی کودکان وابسته هست. میزان بروز این اختلال در فرزندان مادران هر لحظه دلواپس که دلبستگی ناایمن به فرزندانشان دارند و مرتب دلواپس آنان هستند بالاتر هست. خانواده هایی که اختلال اضطراب جدایی نشان می دهند ممکن است بسیار با عاطفه و به هم پیوسته باشند و کودکان در این خانواده ها منبع نگرانی شدید والدین می باشند. یادگیری می تواند در این اختلال کودکان نقش مهمی ایفا کند مثل الگوسازی مستقیم از والدین ترسو.

این کارشناس ارشد روانشناسی بالینی خاطرنشان کرد: بعضی والدین با محافظت افراطی از فرزندانشان و مبالغه کردن در میزان خطراتی که ممکن است بوجود بیاید کودک را دچار اضطراب جدایی می کنند. همچنین نشان دادن خشم هنگامی که کودک از چیزی ترسیده می تواند وحشت او را شدت یافتن کند. اختلال اضطراب جدایی معمولا شروع حادی دارد و رویدادهای پر استرس زندگی مثل مرگ، نقل مکان یا عوض کردن مدرسه می تواند آن را تسریع کند و گاهی این اختلال در جریان مسافرت یا با تصور مسافرت دور از منزل ظاهر می شود. وی به این توصیه اشاره کرد: اختلال اضطراب جدایی در کودکان با اختلال افسردگی نزدیکی بالایی دارد و بعضی از روانشناسان اختلال اضطراب جدایی را یکی از خصوصیات اختلال افسردگی می دانند.

بهتر است والدین از کودک وابسته تدریجا جدا شوند تا او هم بیاموزد که از والدین دور شود و کودک را به صورت کاملا تدریجی با موارد اضطراب انگیز و جدایی از خود مواجه کنند

بعضی والدین با محافظت افراطی از فرزندانشان و مبالغه کردن در میزان خطراتی که ممکن است بوجود بیاید کودک را دچار اضطراب جدایی می کنند. همچنین نشان دادن

کیانی نژاد در پاسخ به این پرسش که نشانه کودک وابسته چیست، خاطرنشان کرد: به طور کلی کودکان وابسته در مورد از دست دادن والدین یا آسیب دیدن احتمالی نگرانی دائمی دارند، بی میلی یا امتناع از مدرسه رفتن، خوابیدن در مکانی دور از منزل و دور از والدین، وحشت شدید از تنها ماندن، ناراحتی شدید هنگام جدایی و وحشت از دزدیده شدن در این کودکان مرسوم هست. چنین کودکانی ممکن است از رفتن به، مهد کودک، مدرسه جدید، اردو و یا حتی منزل دوستان خود امتناع کند. خصوصیات همراه دیگر عبارت است از وحشت از تاریکی، نگرانی های خیالی و عجیب و غریب و گاهی نیز این کودکان شکایت می کنند که کسی دوستشان ندارد و یا پدر و مادر بین آن ها و خواهر و برادرهایشان تبعیض قایل می شوند. از طرفی این کودکان به شدت در معرض خطر مبتلا شدن به هراس اجتماعی هستند که در آن کودکان در اوضاع های اجتماعی جهت مثال معاشرت با غریبه ها یا قرار گرفتن در اوضاع هایی که انسان را دستپاچه می کند، دچار مسئله می شوند.

این کارشناس ارشد روانشناسی بالینی در آخر توصیه کرد: والدین کودکان وابسته عمدتاً خودشان از کودک جدا نمی شوند و یا در گذشته هنگام جدایی از کودک وحشت شدیدی از خود نشان دادند. بهتر است والدین از کودک وابسته تدریجا جدا شوند تا او هم بیاموزد که از والدین دور شود و کودک را به صورت کاملا تدریجی با موارد اضطراب انگیز و جدایی از خود مواجه کنند. همچنین ترساندن کودک از دزد، موجودات خیالی، تصادف، اتفاقات ناگوار، اغراق کردن در میزان خطر احتمالی حوادث، انتقال نگرانی های خود به کودکان، مطرح کردن حوادث ناگوار در حضور کودکان و ترساندن کردن کودک به جدایی و ترک کردن او می تواند موجب به وجود آمدن و شدت یافتن اضطراب جدایی در کودکان شود.


منبع : سلامت نیوز

واژه های کلیدی: خانواده | کودکان | والدین | مسافرت | اضطراب | مدرسه | زندگی | جدایی | والدین | وابسته

اسم های پسرانه بر اساس حروف الفبا

اسم های دخترانه بر اساس حروف الفبا