شیوه های فرزند پروری

هر پدر و مادری با هر خصوصیت اخلاقی، تلاش دارد که عالی ترین روش را جهت تربیت فرزند به کار گیرد؛ ولی گاه والدین طبق تربیت پیشین خود

شیوه های فرزند پروری

شیوه های فرزند پروری

هر پدر و مادری با هر خصوصیت اخلاقی، تلاش دارد که عالی ترین روش را جهت تربیت فرزند به کار گیرد؛ ولی گاه والدین طبق تربیت پیشین خود و احساسات عمل می کنند و شیوه خود را مناسب ترین راه تربیتی می داند. با این که ممکن است عملکرد او بزرگ ترین ضربه را به شخصیت طفل وارد آورد؛ در ذیل به بعضی از این شیوه های فرزندپروری اندازه خواهد شد:

بخش خانواده ایرانی تبیان

– پر توقع بودن بعضی والدین، معیارهایی آرمانی جهت فرزندانشان مقرر می کنند و از آن ها تواقع دارند که این معیارها را بر آورده سازند و بعضی دیگر، توقع خیلی کمی دارند و به ندرت تلاش دارند واکنش‌ها فرزند را تحت تأثیر خود در آورند.

– پاسخ دهی: بعضی والدین به درخواست های فرزند پاسخ می دهند. و به بحث آزاد و گفت و گو با فرزندانشان می پردازند و بعضی دیگر هم طردکننده و بی اعتنا هستند. نتیجه در مورد اوج چنین است:

۱- فرزندپروری مقترانه

مناسب ترین روش فرزندپروری است که در آن والدین مقتدر، درخواست های معقولی را، با تعیین محدودیت هایی جهت کودک مشخص کرده که او باید از آن ها تبعیت کند و در این راه پایدار و جدّی هستند؛ در عین حال، صمیمیت و دوستی نشان داده.

شیوه های فرزند پروری

در آموزش و تربیت دینی باید مناسب ترین وقت ها و مناسب ترین مکان ها را گزینش کرد و هم چنین از بازی کردن با کودک کمک گرفت تا در تثبیت آموزه ها، به نتیجه دلخواه رسید.

صبورانه به نظر و نظر فرزندشان گوش کرده و به همکاری در تصمیم گیری خانوادگی ترغیبش می نمایند. در این نوع فرزندپروری، حقوق والدین و کودک محترم شمرده می شود. فرزند شاد و سرحال است و در تکالیف جدید، موافق عمل می کند.

۲- فرزندپروری مستبدانه

در این نوع فرزندپروری، والدین متوقع بوده جهت پیروی شدن ارزش زیادی قائل هستند و انتظار دارند بدون چون و آیا اطاعت شوند؛ بنابراین کمتر با اعضای خانواده گفت وگو می کنند؛ در صورتی که فرزندان ارزش دوست ندارند از آن ها پیروی کنند. لذا والدین به فشار و تنبیه متوسل می شوند.

۳- فرزند پروری ساده گیرانه

این دسته از والدین، مهرورز و پذیرا بوده ولی متوقع نیستند و از هر گونه اعمال کنترل خودداری می کنند. فرزندانشان در هر سنی باشند، اجازه دارند که خودشان تصمیم بگیرند. در حالی که هنوز قادر به انجام آن نیستند؛ آن ها می توانند هر وقت که دوست دارند غذا بخورند، بخوابند و هر وقت می خواهند تلویزیون تماشا کنند. آن ها مجبور نیستند نحوه واکنش‌ها خوب را یاد بگیرند؛ لذا خیلی ناپخته، بسیار پر توقع و وابسته به بزرگ ترها بار می آیند و هنگامی که از آن ها می خواهند کاری مغایر علاقه ارزش انجام دهند اطاعت نمی کنند.

هر پدر و مادری با هر خصوصیت اخلاقی، تلاش دارد که عالی ترین روش را جهت تربیت فرزند به کار گیرد؛ ولی گاه والدین طبق تربیت پیشین خود

نتیجه آن که در میان شیوه های مذکور، اجرای شیوه فرزند پیروزی مقتدرانه در طول سال های کودکی و نوجوانی، موجب غارت نفس بالا، پختگی اجتماعی- اخلاقی و پیشرفت تحصیلی خواهد شد؛ لیکن کنترل والدین، از نظر کودک توهین آمیز و خودسرانه نبوده بلکه منصفانه و معقول هست. در این روش، پدر و مادر از طریق تنظیم کردن انتظارشان با توانایی فرزندشان به آنان امکان می دهند تا بفهند افراد شایسته ای هستند که می توانند، خودشان کارهای زندگی را انجام دهند. در نتیجه عزّت نفسشان زیاد شده؛ انسان هایی پخته و مستقل پرورش می یابد.

نکته های بیان شده است حائز اهمیت است ولی نباید از عوامل موثر دیگر در تربیت سنجیده و دینی غفلت ورزید، قرآن می فرماید: (سوره آل عمران / آیه ۳۶)

خداوند او [مریم] را به نحوه نیکویی پذیرفت و به نحوه شایسته ای (نهال وجود او را رویانید او پرورش داد) و کفالت او را به «زکریا» سپرد هر وقت زکریا وارد محراب او می شد، غذای شخصی در آن جا می دید از او پرسید: «ای مریم! این را از کجا آورده ای؟» گفت: «این از سوی خداست خداوند به هر کس بخواهد بی حساب روزی می دهد.

توجه به آیه یاد شده است ما را به این نتیجه می رساند که عوامل موثر در تربیت عبارتند از:

۱- ایمان، نیکوکاری و دعای مادر و استمرار او بر این کارها: «تقبلها ربها بقبول حسن»؛

۲- شرایط مناسب رشد و نمو: «نباتا حسنا»؛

شیوه های فرزند پروری

باید فرزند را با توجه به آداب و رسوم وقت و با توجه به پیشرفت های صورت گرفته تربیت کرده و از خطرات ناشی از ماهواره ها، سایت های غیراخلاقی و … حفظ کرد.

۳- مربی خوب: «کفلها زکریا»؛

۴- محیط سالم: «المحراب»؛

۵- عمل و نیت کار فرزند: «کما دخل علیها»

هر پدر و مادری با هر خصوصیت اخلاقی، تلاش دارد که عالی ترین روش را جهت تربیت فرزند به کار گیرد؛ ولی گاه والدین طبق تربیت پیشین خود

۶- تغذیه سالم و پاک: «وجد عندها رزقّا»

تأکید بر تربیت دینی از آن روست که اگر کودک، خدا را بشناسد و او را همراه همیشگی خود بداند، اگر به پرسشها و ناراحتی دچار شد، از خدا به عنوان پشتیبان خود کمک می طلبید. از طرفی به آداب و اصول اخلاقی پایبند می گردد: لیکن می داند کسی است که هر لحظه ناظر بر اعمال اوست و کارهای نیکش را پاداش می دهد و از اعمال نادرستش خشمگین می شود. لذا در این بخش به راه های ایجاد دوستی خدا و اهل بیت (علیهم السلام) آموزش توکل و امیدواری، شکرگزاری ، قرآن و نماز، می پردازیم.

مهم آن جاست که در آموزش و تربیت دینی باید مناسب ترین وقت ها و مناسب ترین مکان ها را گزینش کرد و هم چنین از بازی کردن با کودک کمک گرفت تا در تثبیت آموزه ها، به نتیجه دلخواه رسید. هر گاه دل و قلب کودک آماده پذیرش مطالب دینی بود، می توان آن را به او القا کرد لیکن با این عمل، آموزه ها در ذهن او تثبیت خواهد شد. هم چنین از این توصیه غافل نشد که قطعاً شرایط محیطی و اجتماعی وقت گذشته، با زمانی که کودکمان در آن واقع شده است است مضاوت می باشد، لذا باید فرزند را با توجه به آداب و رسوم وقت و با توجه به پیشرفت های صورت گرفته تربیت کرده و از خطرات ناشی از ماهواره ها، سایت های غیراخلاقی و … حفظ کرد.

حضرت علی (علیه السلام) در سخن حکیمانه ای می فرمایند:

شیوه های فرزند پروری

فرزندانتان را به انجام دادن آداب خودتان وا ندارید لیکن آنان جهت زمانی غیر از وقت شما آفریده شده است اند.

در ادامه بحث به وظایف خاص پدر و مادر می پردازیم. ولی به جهت گستردگی آن ها در میان همه مسئولیت هایی که باید داشته باشند، آنها وظایفی یادآوری خواهد شد که بیشترین تأثیر را در تربیت دینی دارند.


منبع : کتاب عطیه الهی/ فاطمه سادات آقا میری

واژه های کلیدی: غیراخلاقی | والدین | فرزندان | فرزند | آموزش | والدین | اخلاقی | ۱- فرزندپروری مقترانه 

اسم های پسرانه بر اساس حروف الفبا

اسم های دخترانه بر اساس حروف الفبا