آیا برقراری ارتباط عاطفی در سنین نوجوانی درست است؟

روابط عاطفی | رابطه عاطفی | رابطه جنسی | خانواده | اطلاعات | نوجوانان | والدین | نوجوان | ارتباط | خانواده | کنترل

آیا برقراری ارتباط عاطفی در سنین نوجوانی درست است؟

آیا برقراری ارتباط عاطفی در سنین نوجوانی درست است؟

عبارات مهم : روابط عاطفی – رابطه عاطفی

«نوجوانی» یکی از بحرانی ترین دوره های زندگی انسان هاست

آیا برقراری ارتباط عاطفی در سنین نوجوانی درست است؟

«نوجوانی» یکی از بحرانی ترین دوره های زندگی انسان هاست. هویت یابی در این سنین شروع می شود و تا مدت ها ادامه دارد. از یک سو نوجوان وظیفه خودش را با خودش نمی داند و هر روز یک برنامه تازه جهت آینده اش دارد، از سوی دیگر تغییرات هورمونی و فرآیندهای رشد موجب می شود که دچار مشکلاتی با خانواده اش، دوستان و جامعه شود.

احتمالا خانواده ها هم متوجه این بحران هستند. بعضی ها به خوبی از بعد مدیریت دوره نوجوانی برمی آیند. بعضی ولی اوضاع را خراب تر می کنند، ارتباط ارزش را با فرزندشان از دست می دهند و در نهایت تاثیر عمیقی روی آینده اجتماعی – ارتباطی – شغلی فرزندشان می گذارند.

شاید یکی از چالش برانگیزترین اتفاق ها جهت خانواده ها در این دوره، برقراری ارتباط عاطفی با جنس مخالف هست. آنها نمی دانند که با این اوضاع چگونه روبرو شوند و عموما کار را خراب تر می کنند. این مطلب، راه های چگونگی رویارویی با این اوضاع است.

آیا برقراری ارتباط در این سنین درست است؟
احتمالا در دسترس ترین پاسخ خانواده ها به این پرسش این است که جلوی این حرکت را بگیرند. بعضی از خانواده ها این اتفاق را خط قرمز خانوادگی خود می دانند و با نوجوانی که ارتباط برقرار کرده، بدترین تصویر العمل ها را نشان می دهند.

کلینیک های مشاوره و روانشناختی با دختران و پسران و نوجوانان مضطرب و نگرانی که به علت برقراری ارتباط سرکوب شده، اعتماد به نفس و آرامش خود را از دست داده اند، غریبه نیستند.

واقعیت این است که از لحاظ روانی و فیزیولوژیکی، خیلی عجیب نیست که در این سنین، نوجوانان میل به به برقراری ارتباط عاطفی داشته باشند. یعنی بعد از شروع بلوغ و ترشح هورمون های جنسی در دختر و پسر، تمایلات دگرجنس خواهانه هم در آنها شکل می گیرد. نوعی نیاز به برقراری ارتباط عاطفی و هیجانی و نیز ارتباط جسمی.

این یک فرآیند طبیعی است و تا قرن های متمادی انسان ها هنگامی که به سن بلاوغ می رسیدند اقدام به برقراری ارتباط جهت تشکیل زندگی یکسان می کرده اند؛ بنابراین اینکه نوجوانی میل به به برقراری ارتباط داشته باشد یا عاشق شود یا در ذهنش به این موارد فکر کند، اصلا چیز عجیبی نیست. خیال تان را راحت کنم، به سلامت روان نوجوانی که به اینجور چیزها فکر نمی کند، باید شک کنید!

چه واکنشی نشان دهیم؟
وقتی از رابطه نوجوان تان با جنس مخالف آگاه شدید، این کارها را انجام دهید:

۱) ارتباط خودتان را با فرزندتان حفظ کنید
این اصل، مهمترین اصل تربیت فرزندان هست. والدین باید به گونه ای با نوجوان تعامل کنند که خانواده مهمترین منبع ارتباطی جهت او باشد. در واقع خانواده ای در تربیت فرزندش موفق شده است است که فرزند نوجوانش اگر رابطه ای برقرار کرد یا تمایلی به فردی داشت، آن را ابتدا با والدین یا حداقل یکی از والدین در میان بگذارد.

نوجوان زمانی می تواند این کار را انجام دهد و خانواده را در جریان بگذارد که مطمئن باشد تصویر العمل خانواده نسبت به این ماجرا وحشتناک نخواهد بود. به عنوان نمونه اگر نوجوان متوجه باشد که با فهمیدن خانواده، دوره پر تنشی شروع خواهد شد، سرکوب می شود، مورد خشونت قرار می گیرد یا سرزنش ها و اضطراب های جدیدی برایش شروع خواهند شد، ترجیح می دهد اساسا قید اطلاع رسانی به خانواده را بزند. چنین نوجوانی مستعد آسیب در روابط عاطفی است و به واسطه اینکه پتشوانه تجربی و حمایتی و آموزشی ندارد، احتمالا دچار پرسشها در رابطه یا حتی سوءاستفاده خواهد بود.

نوع دوم خانواده هایی هستند که با مطلع شدن از این ارتباط، اصولا شروع به نصیحت و سرزنش می کنند و تلاش می کنند که ارتباط نوجوان ارزش را قطع کنند. نتیجه اینکه شاید موفق شوند که فرزندشان را از ادامه ارتباط منصرف کنند ولی مسئله اینجاست که احتمالا نوجوان در تجربه های بعدی ترجیح می دهد که خانواده را در جریان این اتفاق ها قرار ندهد.

نوع سوم خانواده هایی هستند که بعد از فهمیدن ماجرا، به احساس نوجوان ارزش احترام می گذارند. او را جهت این ارتباط سرزنش نمی کنند. این خانواده ها آگاهانه تلاش می کنند که ارتباط ارزش را با فرزندشان حفظ کنند تا نوجوان بتواند به آسانی مشکلاتی که پیش می آید را با آنها در میان بگذارد ولی در عین حال تلاش می کنند فرزندشان را راهنمایی کنند.

این راهنمایی به معنای نصیحت نیست بلکه آنها واقعیت های موجود را راجع به ارتباط های نوجوانی می گویند. به عنوان نمونه همانقدر که به احتمال بی ثباتی این رابطه ها اشاره می کنند، به جالب بودنشان هم اشاره می کنند، به اینکه کنجکاوی نوجوان را برمی انگیزاند.

یکی از چالش برانگیزترین اتفاق ها جهت خانواده ها ، برقراری ارتباط عاطفی نوجوانان با جنس مخالف است

روابط عاطفی | رابطه عاطفی | رابطه جنسی | خانواده | اطلاعات | نوجوانان | والدین | نوجوان | ارتباط | خانواده | کنترل

۲) با نوجوان تان صادقانه صحبت کنید
آمارها نشان می دهند که نوجوانان بیشترین اطلاعات ارتباطی را از همسالان می گیرند و تنها درصد کمی را از والدین می گیرند؛ این در حالی است که همسالان هر لحظه اطلاعات مبهمی از اینگونه روابط دارند و والدین مشخصا دقیق ترین اطلاعات را دارند.

بنابراین نسبت به روابط، هیجان ها و احساس هایی که افراد می توانند در این دوره تجربه کنند، با نوجوان تان حرف بزنید و اطلاعات دقیق به او بدهید. تلاش نکنید اطلاعات دلهره آور در اختیار او قرار دهید. اینکه اینگونه روابط موجب بدبختی آدم ها می شود یا ایجاد احساس گناه در نوجوان، کمکی به مدیریت این اوضاع نمی کند. منصف باشید و اطلاعات دقیق در اختیارش قرار دهید.

۳) پذیرش تان را اوج ببرید
منظورم این نیست که هر اتفاقی افتاد با آغوش باز بپذیرید، نه؛ پذیرش یعنی اینکه آرامش خود را در مواجه شدن با بعضی اتفاق های فرزندتان اوج ببرید. نوجوانی که با مسئله ای روبرو شده است هست، خود به اندازه کافی استرس و تنش دارد. بهتر است شما با آرامش تان، اوضاع روانی فرزندتان را زیاد دچار تنش نکنید.

لزومی ندارد در آن لحظات شروع کنید به آینده نگری هایی که از این رابطه کرده بودید، اینکه این رابطه از اول اشتباه بوده هست. جو حمایتی خانواده را به گونه ای پیش ببرید که فرزندتان به خانواده اعتماد کند. آنقدر پذیرش داشته باشید که نوجوان تان بتواند اتفاق های عجیبی که برایش افتاده را با شما در میان بگذارد. در واقع خانواده باید نخستین حریم امن نوجوان باشد.

۴) کنترل نکنید
بعضی از خانواده ها تمام تلاش خود را می کنند که فرزند نوجوان ارزش را کنترل کنند. چک کردن گوشی، زیر و رو کردن وسایل شخصی اش جهت پیدا کردن نشانه های خطر! یا پیگیری کردن کارهای روزانه زندگی نوجوان.

نوجوان ها متوجه این کنترل ها می شوند. آنها (و در کل همه انسان ها) نسبت به کنترل شدن حساس هستند. کنترل ارتباط را قطع می کند، اعتماد را از بین می برد و نوجوان را از منزل گریزان می کند. به حریم شخصی نوجوان احترام بگذارید ولی هر لحظه خود را جهت شنیدن حرف های نوجوان تان راجع به رابطه عاطفی اش آماده کنید.

۵) خط قرمزها را مشخص کنید
به جای تهدیدها یا نصیحت های مکرر، با در نظر گرفتن اوضاع خانوادگی، خط قرمزهایی را جهت این ارتباط مشخص کنید. محدودیت های خانوادگی را با او در جریان بگذارید. محدودیت هایی مثل محدودیت های زمانی ارتباط، استفاده تلفنی و …

حتی می توانید محدودیت رابطه جنسی را با قاطعیت با آنها در میان بگذارید. متاسفانه خانواده ها از صحبت کردن در این موارد به شدت گریزان هستند و چه بسا می ترسند که با صحبت کردن در این باره، فایل هایی در ذهن نوجوان باز کنند که فرزندشان قبلا توجهی به آنها نداشته است.

اگر تا این وقت آموزش جنسی به فرزندتان نداده اید، تلاش کنید به شیوه های متفاوت او را آگاه سازید. به عنوان نمونه می توانید کتاب های خوبی در این باره جهت هدیه دادن به فرزندتان پیدا کنید.

۶) با دوست فرزندتان ارتباط برقرار کنید
در صورتی که مقدور باشد، با فردی که فرزندتان با او دوست شده، آشنا شوید. او را به منزل یا به یک گردش چند ساعته در شهر دعوت کنید. حسن نیت تان را هم به فرزندتان و هم به دوستش ثابت کنید و نشان دهید که به احساس آنها احترام می گذارید.

با این کار مدیریت بیشتری روی ارتباط آنها خواهید داشت. با این کار احتمالا آنها مخفی کاری نمی کنند و پرسشها ارزش را با شما در میان می گذارند. خطوط قرمز را رعایت می کنند و طبق اصول خانوادگی شما پیش می روند.

این شکل از ارتباط عموما جهت خانواده ها بسیار سخت هست، مخصوصا اگر دخترشان در ارتباط باشد ولی واقعیت این است که با جنگ و دعوا و تنش کاری پیش نمی رود.

مرجع: ماهنامه سپیده دانایی

واژه های کلیدی: روابط عاطفی | رابطه عاطفی | رابطه جنسی | خانواده | اطلاعات | نوجوانان | والدین | نوجوان | ارتباط | خانواده | کنترل

آیا برقراری ارتباط عاطفی در سنین نوجوانی درست است؟

آیا برقراری ارتباط عاطفی در سنین نوجوانی درست است؟

اسم های پسرانه بر اساس حروف الفبا

اسم های دخترانه بر اساس حروف الفبا